بلی آیه ای که در این پیغام در موردش می خواهم صحبت کنم. آیا خدا را می توان در دعا ملاقات کرد؟ دعا چرا اینقدر اهمیت دارد؟ و اصلی ترین کاری که در دعا باید انجام دهیم چیست؟
شاید این سوالاتی بوده که همیشه در ذهن شما خطور کرده و گاهی اوقات بدون پاسخ از آنها رد شده اید. امروز می خواهیم ببینیم ملاقات خدا چیست و چه تاثیری بر ما دارد؟
خدا درکتاب ارمیا 3:33 دعوتی از ما بعمل می آورد: مرا بخوان
ما انسانها موجوداتی مغرور و متکبر هستیم. کلام خدا می گوید وقتی خدا بلندپروازیهای ما را می بیند از بالا به ما می خندد و او می گوید چقدر احمقانه است. خیلی اتفاق افتاده که با افرادی صحبت کرده ام و گفته اند من به خدا احتیاج ندارم. کسی که به خدا محتاج است شخص ضعیفی است ولی شخصی که بر پای خودش ایستاده شخص قوی است. کلام خدا بر عکس این را تعلیم می دهد : افرادی که به خدا توکل داشتند افراد خیلی قوی و مقتدری بودند و برعکس افراد بی خدا خیلی ضعیف. اخآب و ایلیاء را بنگرید. داود و جلیات را ببینید- جدعون با سیصد نفرش در برابر دشمن قوی اش را ببینید. شمشون با مسحی که از خدا داشت در برابر فلسطینیان ببینید. دیگر چقدر مثال می خواهید که بیاورم. کلام خدا می گوید انسان نفسش در بینی اش است و می بینید این انسانی که نفسش در بینی اش است چقدر مغرور و نادان است؟
حتی ایماندارانی زندگی می کنند که بدون خدا زندگی می کنند. بدون مشورت با خدا و بدون وقت دادن به او. آیا این را باور می کنید؟ بدون آنکه توجه کنند که نیاز و وابستگی شدیدی به خدا باید داشته باشند. انسان موجودی است که ساخته شده که با خدا زندگی کند و برای همین در این آیه خدا می گوید مرا بخوان. در طی روز چند دفعه خدا را می خوانی و فریاد می زنی و با او مکالمه داری. وقتی خدا می گوید مرا بخوان یعنی اینکه توجه تو از هر چیز دیگری برداشته شود و به من متمرکز شود. برای همین مسیح فرمود برو به اتاقت و در را برویت ببند و بعد دعا کن. منظور مسیح فقط در اتاق نبود بلکه در افکار ما بسوی دنیای بیرون. خیلی اتفاق افتاده که در را بسته و دعا کرده ام ولی تمام فکر من در بیرون بوده. آیا برای شما چنین اتفاقی نیافتاده؟ وقتی به حضور خدا می روی تمام توجه را به او معطوف دار. نگاهت را به او بیانداز و انتظارت از او باشد. امروز می خواهم تو را تشویق کنم که در زندگی ات یاد بگیر خدا را در هر چیزی بخوانی و صدا کنی.
خدا در این آیه وعده ای می دهد: تو را اجابت خواهم کرد.
خدا دعاهای زیادی را اجابت کرده. او خدایی است که پاسخ می دهد. خدای ما خدای زنده ای است و به او و وعده او می شود اعتماد کرد. من خود شاهدم که او بارها و بارها دعاهای مرا اجابت کرده. مردان خدا در کتاب مقدس نیز همین را تائید می کنند. حتما شما هم تائید می کنید که خدا دعاها را پاسخ می دهد. مسیح فرمود هر چه به اسم من از پدر بطلبید به شما خواهد داد. درست است که خدا بعضی اوقات پاسخش نه و بعضی اوقات صبر کن و بعضی اوقات بلی است ولی به هر حال پاسخ می دهد. دختر و پسرهای من یاد گرفته اند که وقتی به مغازه ای می رویم و چیزی را می بینند که دوست دارند و از ما می پرسند بابا می خری یا ماما می خری و ما می گوییم فعلا نه یا پول نداریم یا چیز جالبی نیست دیگر غرغر نمی کنند شاید کمی در ابتدا ناراحت شوند ولی بعد فراموش می کنند و گاهی اوقات نیز می فهمند که چقدر خوب بود که آن موقع نخریدیم. آیا ما که بزرگتر هستیم نباید منطقی تر به خدا پاسخ دهیم.
خدا در این آیه چیزهای غیر قابل تصور می دهد: تو را از چیزهای عظیم و مخفی که آنها را ندانسته ای مخبر خواهم ساخت.
ما گاهی اوقات طوری رفتار می کنیم مثل اینکه همه چیز می دانیم. ولی چقدر خوب می شود که گاهی اوقات بخود بیاییم و به خود بگوئیم: تو همه چیز نمی دانی. برای من در ملاقاتهای مختلف که در طی مدت خدمتم با اعضای کلیسا و بی ایمانان داشته ام این چیز عجیب بوده که هر کس فکر می کند خودش بهتر می داند و دیگری نمی داند. آیا این را توجه کرده اید؟
وقتی به حضور خدا می روی اینطور به حضورش نرو که همه چیز را می دانی- چون چیزی نصیبت نخواهد شد. به او بگو خداوندا اعتراف می کنم که نادانم. اعتراف می کنم که شاگرد هستم و احتیاج به یادگیری دارم. اعتراف می کنم که خیلی چیزها از من پوشیده است. آنگاه خداوند خزائن مخفی خود را برای تو خواهد گشود. اما آیا توجه کرده اید که در تثنیه 29:29 چیزی را می بینیم که احساس می کنیم با این آیه نمی خواند. در این آیه خدا می گوید چیزهای مخفی از آن یهوه خدای ما است. بلی چیزهای مخفی دو دسته هستند. بعضی از آن یهوه خدای ما و بعضی از آن ما تا مکشوف شود. پولس رسول از سر مسیح و کلیسا صحبت می کند که برای او در زمانهای آخر مکشوف شده. کتاب مکاشفه پرده از اسرار گذشته و حال و آینده بر می دارد. کتاب دانیال نیز همچنین. بعضی چیزهای مخفی هست که خدا برای دوستدارانش آماده کرده تا بگیرند و بنا شوند. بعضی چیزهای مخفی در مورد امور زندگی ما است. بعضی در مورد کلام خدا است. بعضی در مورد نقشه خدا برای آینده است. اینها چیزهایی است که خدا می خواهد به ما نشان دهد. نه فقط چیزهای مخفی بلکه چیزهای عظیم نیز. خدای ما خدای عظیمی است. خدای قادری است. خدای پر جلالی است. از او چیزهای عظیم ببینیم و بخواهیم. یک نفر حرف زیبایی زده. او گفته خدا خدای عظیمی است و از او باید انتظارات عظیم داشت. ما گاهی اوقات مثل کسی رفتار می کنیم که به حضور ملکه شرفیاب شده و از او یک مداد تراش می خواهد. واقعا خنده دار است . اینطور نیست؟ در حضور ملکه باید از چیزهایی صحبت کرد و سوال کرد که در شان او است. از خدا چیزهای عظیم بخواهیم و فکر نکنیم که خدا خواهد گفت تو چقدر مغروری . هرگز. او خدایی است که خوشحال می شود چیزهای عظیم به ما نشان دهد و در ما عمل کند. موسی را ببینید و مردان خدا را در کتاب مقدس. از خدا انتظارات بزرگ داشته باشید.
کشیش باباخانی
کوروش دوم، معروف به کوروش بزرگ یا کوروش کبیر (529-576پیش از میلاد). در پارسی باستان (Kūruš) اين نام در كتيبههاى عیلامی، Ku-rash و دركتيبههاى بابلی، Ku-ra-ash و در یونانی، Κῦρος آمده. صورت لاتینی شدهٔ آن سیروس يا سایروس (Cyrus) و صورت عبری آن كورش (Koresh).
ماندانا پس از ازدواج با کمبوجیه باردار شد و شاه این بار خواب دید که از شکم دخترش تاکی رویید که شاخ و برگهای آن تمام آسیا را پوشانید. پادشاه ماد این بار هم از مغ ها تعبیر خوابش را خواست و آنها اظهار داشتند، تعبیر خوابش آن است که از دخترش ماندانا فرزندی بوجود خواهد آمد که بر آسیا چیره خواهد شد. ایشتوویگو (آستیاگ) به مراتب بیش از خواب اولش به هراس افتاد و از این رو دخترش را به حضور طلبید. دخترش به همدان نزد وی آمد. پادشاه ماد بر اساس خوابهایی که دیده بود از فرزند دخترش سخت وحشت داشت، پس زادهٔ دخترش را به یکی از بستگانش هارپاگ، که در ضمن وزیر و سپهسالار او نیز بود، سپرد و دستور داد که کوروش را نابود کند.
نکته قابل توجه رفتار کوروش پس از شکست قارون است. کوروش، شاه شکست خورده لیدی را نکشت و تحقیر ننمود، بلکه تا پایان عمر تحت حمایت کوروش زندگی کرد و مردم سارد علی رغم آن که حدود سه ماه لشکریان کوروش را در شرایط جنگی و در حالت محاصره شهر خود معطل کرده بودند مشمول عفو شدند. پس از لیدی کوروش نواحی شرقی را یکی پس از دیگری زیر فرمان خود در آورد و به ترتیب گرگان (هیرکانی)، پارت، هریو (هرات)، رخج مرو، بلخ، زرنگیانا (سیستان) و سوگود (نواحی بین آمودریا و سیردریا) و ثتگوش (شمال غربی هند) را مطیع خود کرد. هدف اصلی کوروش از لشکرکشی به شرق، تأ مین امنیت و تحکیم موقعیت بود وگرنه در سمت شرق ایران آن روزگار، حکومتی که بتواند با کوروش به معارضه بپردازد وجود نداشت. آزادسازی یهودیان دربند و اجازهٔ بازگشت و بازسازی به اورشلیم توسط کوروش بزرگ ، بابل بدون مدافعه در 22 مهرماه سال 539 ق.م سقوط کرد و فقط محله شاهی چند روز مقاومت ورزیدند، پادشاه محبوس گردید و کوروش طبق عادت، در کمال آزاد منشی با وی رفتار کرد و در سال بعد (540ق.م) هنگامی که او در گذشت عزای ملی اعلام شد و خود کوروش در آن شرکت کرد. با فتح بابل مستعمرات آن یعنی سوریه، فلسطین و فنیقیه نیز سر تسلیم پیش نهادند و به حوزه حکومتی اضافه شدند. رفتار کوروش پس از فتح بابل جایگاه خاصی بین باستانشناسان و حتی حقوقدانان دارد. او یهودیان را آزاد کرد و ضمن مسترد داشتن کلیه اموالی که بخت النصر (نبوکد نصر) پادشاه مقتدر بابِل در فتح اورشلیم از هیکل سلیمان به غنیمت گرفته بود، کمکهای بسیاری از نظر مالی و امکانات به آنان نمود تا بتوانند به اورشلیم بازگردند و دستور بازسازی هیکل سلیمان را صادر کرد و به همین خاطر در بین یهودیان به عنوان منجی معروف گشت که در تاریخ یهود و در کتاب مقدس ثبت است .
به هنگام کاوشها در بابِل (۱۸۷۹.۱۸۸۲)، باستانشناس کلدانی، هرمز رسام یک استوانهٔ سفالین کوچک (۲۵ سانتیمتر)، به شکل بشکه یافت، که شامل یک نوشته از کوروش بزرگ بود. این استوانه که اکنون در موزهٔ بریتانیا نگهداری میشود، خبری از خط مشی کوروش بزرگ در بارهٔ اسرا میدهد: «من (کوروش) تمامی ساکنین پیشین آنها را گرد هم آورده و منزلگاه آنها را به ایشان بازگرداندم». منشور کوروش بزرگ، یک استوانهٔ سفالین پخته شده، به تاریخ ۱۸۷۸ میلادی در پی کاوش در محوطهٔ باستانی بابِل کشف شد. در آن کوروش بزرگ رفتار خود با اهالی بابِل را پس از پیروزی بر ایشان توسط ایرانیان شرح داده است. این سند به عنوان نخستین منشور حقوق بشر شناخته شده، و به سال ۱۹۷۱ میلادی، سازمان ملل آنرا به تمامی زبانهای رسمی سازمان منتشر کرد. این تأییدی است بر اینکه منشور آزادی بشریت که توسط کوروش بزرگ در روز تاجگذاری وی منتشر شده، میتواند از اعلامیه حقوق بشر که توسط انقلابیون فرانسوی در اولین مجمع ملی ایشان صادر شده، برتر باشد .
